29-11-09

Hebe

Overmoedig is ze en besteelt je

en gaat  met rimpelloze huid en  wilde haren

ver genoeg

 

ze blijft alleen nog in je hoofd

en krampachtig in je handen

als je haar neer probeert te schrijven

 

je houdt nog steeds van haar

ondeugend inspelen op je alledaagse leven

dit is afscheid nemen

 

achter het bijstere spoor zijn,

je daar thuis voelen

 

Parelmoer ©

 

 

 

17:43 Gepost door Parelmoer in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: parelmoer, perlmutt, poezie en zo |  Facebook |