04-07-11

Edinburgh

De koele wind van over zee herinnert mij er altijd aan

hoeveel ik van de ochtend hou en van dit woeste land

in nevel, de heuvels, rotsen en kastelen en van jou

 

een dikke trui volstaat hier om mensen te ontlopen,

en Arthur's seat beklim ik met gemak. En kijk,

ik zie de haven, de oude en de nieuwe stad

 

en al wat ik heb liefgehad, wat door de tijd is aangetast

het achtervolgt me naar het dal. Als ik dan toch

eeuwig moet leven, wil ik hier, als waterval.

 

Parelmoer

11:15 Gepost door Parelmoer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Het Keltische land is wonderbaarlijk hè.

Gepost door: danique | 04-07-11

Reageren op dit commentaar

Ha, P ...
wat een vloeiende verzen

en hoe de liefde overal thuis is ...

Gepost door: Uvi | 04-07-11

Reageren op dit commentaar

Yep! Wat ik in mijn vorige reactie reeds zegde, maar ik ga het voor een keertje niet herhalen! ;-)

Groetje

Gepost door: Willy | 04-07-11

Reageren op dit commentaar

een waterval die steeds weer stroomt ... net zoals je woordjes steeds weer opnieuw wondermooi geboren worden

Gepost door: merel | 04-07-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.