15-08-10

Lied

 

 

 

 

Vanmorgen werd ik wakker met een liefdeslied in mijn hoofd. Zelfverzonnen woorden in het engels en ik pakte mijn gitaar. Je zou het zeker mooi gevonden hebben zoals mijn nieuwe kapsel, daar heeft na een week ook nog geen mens wat van gezegd.

Maar ach, ik ben de woorden alweer vergeten en ook de melodie verdween bij zonsopgang toen het leven weer pijnlijk zijn gang ging en alles bitter en ernst werd. En toch, het was voor jou, het ging over ons en het laat me niet los. Ik kan het nog, het is er nog. Als is het ver soms en als die vos waar ik je vorige week nog over wilde vertellen.

Hij slaapt of waakt nu elke nacht hier in de tuin tussen de struiken. Ik zal hem missen als hij er op een avond niet zal zijn. Ik zal me zorgen maken.  Jij weet wel dat ik elke avond naar hem zal uitkijken bij het raam en dat ik verder alleen nog slaap heb en woorden die maar zelden een weg vinden. 

 

Perlmutt ©

 

11:16 Gepost door Parelmoer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |