22-04-10

Vreemde hoop

Ik wacht tot jij weer lacht

als vroeger toen ik je kende

en wij alles wisten

 

tot het doek valt,

het applaus is weggestorven

en wij in het donker

 

de kou niet meer voelen

die rondhangt op dit uur

op zoek naar mensen zoals jij

 

het geloof verloren

de kunst verleerd

en een hoop zo vreemd

om mee te leven

 

Parelmoer©

06:49 Gepost door Parelmoer in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: hoop, parelmoer |  Facebook |