20-06-09

Een man van orde

Toen we de garage inreden en hij zijn wagen naast een levensgrote poster van een identieke auto parkeerde moest ik even lachen

 

In zijn werkplaats hing een bord waar ieder stuk gereedschap precies afgetekend stond op de plaats waar het moest hangen. Ik dacht eraan hoeveel eenvoudiger ik het zelf vind om gewoon te onthouden waar ik mijn spullen achterlaat.

 

Maar ik begon er pas echt over na te denken toen ik hem gezelschap hield in de keuken en ik, terwijl hij de zalm met verse groentjes gaarstoomde, een stenen bloempot met ajuinen in zag staan, net voor een wandtegel waar ook zo'n bloempot met ajuinen opstond.

 

De volgende morgen werd ik wakker in de gastenkamer, het was nog vroeg en ik besloot me te wijden aan een studie van de voorwerpen om me heen. Alles was kraaknet, niets te veel of te weinig. Het leek perfect maar ik begon te duizelen toen ik rode stippen op de vloer ontdekte, op de plaats waar de poten van de stoel en de fauteuil moesten staan.

 

Ik ging douchen en hoorde hem daarna buiten in de tuin waar hij het onbijt serveerde.

In de woonkamer zag ik de foto die hij de vorige avond van me genomen had al ingekaderd aan de muur hangen.

 

Toen wist ik het zeker, ik wil niet de vrouw zijn die geparfumeerd en uitgestreken vanop het terras naar hem kijkt en op hem toeloopt als hij daar zo staat, met een brede lach en uitgestoken armen.

 

©Perlmutt

 

 

 

 

 

 

 

   

 

 

09:43 Gepost door Parelmoer in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Chaos
Vooraleer ik verder grasduin, na dit stukje,
moet ik je bekennen: dit is een Blog om te lezen.

Er zijn er niet veel.



Gepost door: DkA | 20-06-09

Reageren op dit commentaar

Welwel Terug!

Ik had erover gekeken.
Welkom thuis.

En zelfs na tien maanden, blijf ik overeind.
Erger dingen meegemaakt in m'n leven.

Blij je opnieuw te mogen lezen.


Gepost door: Uvi | 20-06-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.